...Ever Lasting Friends...

อัพๆๆๆๆๆๆ ทุกทีอัพแต่เรื่องเซ็งๆ
วันนี้ขอมาแบบแฮปปี้ๆ มั่ง
เอนทรี่นี้คงไม่ยาวเกินไปเท่าไหร่(มั้ง)<ฮ่า>
อยากเล่าเรื่องที่สอบโอเน็ตเมื่อวานกับวันนี้ซักเล็กน้อย
เริ่มด้วยสังคมข้อสอบโคตรนักรบอ่ะ แม่-ง
อย่าถามว่าทำได้มั้ย เพราะจริงๆคือได้ทำ ==”
ตามติดด้วยเลข พระเจ้า...ทิ้งเลขมาตั้งแต่ม.2 แล้ว
ระดับนี้ไม่ต้องใช้สมองสอบ ไม่ต้องอ่านโจทย์ ฝนมันลูกเดียว
วิชาสุดท้ายของเมื่อวานปิดท้ายด้วยภาษาอังกฤษ
ข้อสอบโคตรนักรบบ้านไหนอย่าถาม แล้วข้อสอบ error ทำได้มั้ย?
บอกได้คำเดียวว่าหลับหูหลับตาฝนอีกแล้วครับท่าน!
เอออีกนิดเรื่องเลข เป็นอะไรที่แบบนอนรอนานโคตรๆกว่าจะให้ออก
เพราะทำเสร็จนานมากแล้ว จะนอนก็ไม่กล้านอน
มองซ้ายขวาพอเห็นมีคนนอน อิแพรวก็ฟุบทันทีครับพี่น้อง(กรั่กๆๆ)
แล้ววันนี้สอบไทยวิชาแรก อืม...ก็โอเค พอทำได้
ตามติดด้วยวิทย์ กรั่กๆๆๆ แบบว่าวิทย์เป็นอะไรที่ไม่เกี่ยวกันอยู่แล้ว
ฉะนั้นฝนๆมันไปซะ ฮ่าๆๆ  ปิดท้ายด้วย…
สุขศึกษา การงานอาชีพ สารสนเทศ(ชื่อมันยาวจำได้ไม่ครบ)
ถามตั้งแต่สากกะเบือยันเรือรบ ได้มั่งไม่ได้มั่ง 150 ข้อ
ทำซะตูดชา =A= วิชานี้มันเริ่มสอบบ่าย 2ครึ่ง
ออกจากห้องได้ตอน 5 โมง แล้วอินี่ทำเสร็จตั้งแต่บ่ายสามกว่า ==
หลับแล้ว...หลับอีก...แบบว่าโคตรเซ็ง(ถึงจะแอบฮาพี่หุ้น กรั่กๆๆ)

เป็นจบเรื่องสอบ...

ว่าทำไมพักนี้ถึงรู้สึกแปลกๆ(ฮ่า) คิดถึงพี่ชายนี่เอง~

 
คิดถึงมากๆเลย,,,

 
คอนเสิร์ตครั้งแรกของพวกพี่ชายผ่านไปได้ด้วยดี
ยินดีด้วยกับคอนเสิร์ตครั้งแรกนะคะ,,ยินดีด้วย
ชั้นเห็นรอยยิ้มของพวกพี่ก็มีความสุขแล้ว^^
หวังว่าพี่จะมาที่นี่เร็วๆนี้นะคะ...

 
เอลฟ์ไทยรอคอยพี่กันน่าดู…

 แม้ว่าตอนนี้อะไรหลายๆอย่าง ดูน่าเบื่อดูไม่ลงตัว,,
แต่ถ้าพี่มาชั้นเชื่อว่ามันจะต้องดีขึ้นแน่นอน

ออปป้า,,

 
มันจะผิดมั้ยหากชั้นจะบอกว่า...ชั้นเหนื่อย
เหนื่อยกับเรื่องพวกนั้นเต็มที...ทั้งเหนื่อยและเบื่อ
ชั้นรู้แล้วว่า...ไม่ว่าพวกเราจะทำยังไง
คนที่เห็นแก่เงินพวกนั้นก็ยังคงเดินหน้าต่อไป
สิ่งที่พวกเราทำ...สิ่งที่เอลฟ์ทำ,,
มันแทบไม่เหลืออะไรอีกแล้ว
พวกเราไม่สามารถหยุดโปรเจคบ้าๆนั่นได้อีกแล้ว
ขอโทษนะคะ,,ขอโทษที่พวกเราไม่สามารถทำมันได้สำเร็จ

มองในแง่ดี,,,

บางทีสิ่งที่เราเข้าใจอาจจะผิดมาตลอดก็ได้
ขอให้มันเป็นอย่างที่เถอะนะ...

นี่...ออปป้า,,,ชั้นน่ะ

 
พูดได้ไม่เต็มปากนักหรอกว่าตัวเองเป็นเอลฟ์ที่ดีหรือป่าว
ชั้นชักจะสงสัยตัวเองมากขึ้นทุกวัน

 บางที,,ซักวัน...ซักวัน

 ชั้นอาจจะ...หักหลังพวกพี่ก็ได้นะคะ
ชั้นคงแย่เอามากๆที่คิดแบบนี้
เพราะเหนื่อยหรือไงกันนะ...หรือเพราะอะไรบางอบ่าง
อะไรบางอย่างที่มันยิ่งใหญ่ในใจของชั้นขึ้นเรื่อยๆ

เรื่อยๆ...

จนบดบัง,,

บดบังฐานะความเป็น “E.L.F” ของตัวเอง
ชั้นพยายาม...พยายามบอกกับตัวเองเสมอ
ถ้าเป็นเอลฟ์ที่ดีไม่ได้ ก็ไม่อาจเป็นดวงดาวที่ดีได้เช่นกัน
เตือนตัวเองตลอดเวลา...ว่าอย่าเหยียบเรือสองแคม
อย่ายืนอยู่ในฐานะของดาวดวงนั้นและสิ่งที่เรียกว่าเอลฟ์พร้อมกัน

ถ้าเลือกที่จะเป็นดวงดาว,,
ก็ต้องมองเพียงเทพเจ้าเท่านั้น

และหากเลือกที่จะเป็นเพื่อนไปตลอดกาล,,
ก็ต้องมองแค่คน 13 คน เท่านั้น

ชอบได้...รักได้...
แต่อย่าได้ลืมว่าตัวเองยืนอยู่ในฐานะอะไรที่มากกว่ากัน
อย่าลืมมองดูสิ่งที่สำคัญ,,สิ่งที่คิดว่าขาดไม่ได้ (นอกจากครอบครัว)

 
แต่,,ไม่ว่าในวันข้างหน้าชั้นจะยืนอยู่ในฐานะอะไร

แต่ตอนนี้...ชั้นได้เลือกแล้ว
ขอโทษเทพเจ้า,,ขอโทษดวงดาว
แต่ชั้นเลือกแล้วว่าจะยืนอยู่ในฐานะของสิ่งที่เรียกว่า “E.L.F”

 
แคสสิโอเปีย,,
พวกเธอเป็นดาวที่งดงามที่สุดเสมอ
เป็นดวงดาวที่เจิดจรัสและยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่ชั้นเคยเห็น...

เฝ้ามองเทพเจ้าให้ดีนะ,,ดูแลให้ดี
เพราะพวกเธอสามารถทำในสิ่งที่ชั้นทำไม่ได้

 และเพราะว่า,,

“E.L.F” มีไว้เพื่อคน 13 คนเท่านั้น

แต่ชั้นจะคอยหันไปมองนะ,,
จะคอยมองดูพวกเธอและเทพเจ้าที่อยู่บนฟ้า

แล้วซักวัน,,
พวกเราจะไปหาเธอ
ทะเลสีน้ำเงินของพวกเรา...จะพาพวกเรา “E.L.F”
และ “Super Junior” ไปอยู่ที่ที่ตรงนั้น
ทั้งเธอและพวกเรา,,ทั้งเทพเจ้าและคนอีก 13 คน
จะอยู่ตรงนั้นไปตราบนานเท่านาน...

จนกว่าจะถึงวันนั้น,,

มาพยายามด้วยกันเถอะนะ

แด่,,

 
ดวงดาวสีแดงอันเป็นที่รักของเทพเจ้า

 แด่,,

 
เพื่อนคนสำคัญอันเป็นที่รักของ “Super Junior”

 ทั้งจากนี้และตลอดไป...ชั้นรักพวกคุณ